Dusza nie ma wieku – Thomas Moore

A gdyby spojrzeć na proces starzenia się jako na drogę ku lepszemu?

Z biegiem lat człowiek gromadzi wrażenia, kształtuje swoją osobowość, pogłębia więzi z ludźmi, doświadcza świata w sposób pełny i dojrzały, poznaje siebie i dopasowuje swoje oczekiwania do tego, co niesie mu rzeczywistość. Staje się samoświadomą, wyjątkową, spełnioną i kochającą jednostką. Może zatem pora zmienić sposób myślenia o starzeniu się i zacząć postrzegać ten naturalny i nieuchronny proces jako ekscytującą podróż?

Thomas Moore, czerpiąc zarówno ze źródeł naukowych, jak i filozoficznych, wyjaśnia, jakie zmiany zachodzą w psychice wraz z upływem czasu, jak je zaakceptować i wykorzystać z pożytkiem dla siebie i otoczenia. Odpowiada na pytanie, czym jest melancholia i samotność, jak w późniejszych latach rozwija się zmysłowość, jak wyglądają związki z ludźmi oraz jaką rolę pełnią osoby starsze w swojej społeczności. W prezentowanej przez autora wizji starzenie się może być drogą do szczęścia i spełnienia, o ile wjedzie się w ten etap z pełną świadomością i odpowiedzialnością.