„Jesień w Pekinie” – Boris Vian.
Osią fabularną powieści jest budowa linii kolejowej i stacji pasażerskiej na środku fikcyjnej pustyni zwanej Egzopotamią (fr. Exopotamie). Projekt ten od samego początku pozbawiony jest jakiegokolwiek sensu – tory prowadzą donikąd, a pod ich budowę bezwzględnie niszczy się istniejące na pustyni budynki i stanowiska archeologiczne.
Wokół tej absurdalnej inwestycji Vian gromadzi galerię ekscentrycznych postaci, które trafiają na pustynię w wyniku przedziwnych zbiegów okoliczności:
- Amadeo (Amédée) – człowiek, który spóźnił się na autobus i w konsekwencji zainicjował budowę kolei.
- Anne i Angel – dwaj inżynierowie i najlepsi przyjaciele, uwikłani w destrukcyjny trójkąt miłosny z kobietą o imieniu Rochelle.
- Doktor Mangemanche – ekscentryczny lekarz i naukowiec.
- Atanagor Porphyroginete – archeolog badający pustynne tereny, którego praca jest bezustannie niszczona przez robotników kolejowych.
Wymiary: 19,4 cm x 12,6 cm. Oprawa miękka, stan bdb-/db+. Lekkie przybrudzenia zewn. części kartek i śladowe przybrudzenia okładki. Lekkie przygięcia niektórych stron. Dedykacja na stronie przedtytułowej. Wyd. Siedmioróg, 1992. 288 stron.


