Rzecz o mych smutnych dziwkach

Głównym bohaterem i narratorerm opowieści jest 90-letni bezimienny dziennikarz i krytyk muzyczny. Przez całe życie unikał on głębszych relacji, a za seks zawsze płacił. W dniu swoich dziewięćdziesiątych urodzin postanawia sprawić sobie nietypowy prezent – pragnie spędzić noc z młodą, nietkniętą przez nikogo dziewczyną z domu publicznego.

Kiedy trafia do pokoju, zastaje dziewczynę (którą nazywa Delgadiną) głęboko śpiącą ze zmęczenia. Zamiast ją obudzić, starzec spędza noc na obserwowaniu jej snu. Sytuacja powtarza się wielokrotnie, a narastająca fascynacja nieznajomą niespodziewanie przeradza się w pierwszą, autentyczną i szaloną miłość w jego życiu. Książka nie skupia się na fizycznym akcie, lecz staje się melancholijną elegią o starości, przemijaniu, samotności oraz o tym, że na miłość nigdy nie jest za późno.