Rovigo

„Rovigo” – Zbigniew Herbert.

Wiersz Zbigniewa Herberta to przejmująca refleksja nad ulotnością życia, pamięcią i naturą podróży.

Tytułowe miasto we Włoszech nie jest celem podróży, a jedynie stacją przesiadkową, którą mija się w drodze do Ferrary czy Wenecji. Herbert czyni z niego symbol stanów zawieszenia i miejsc nieważnych, które paradoksalnie stają się tłem dla istotnych przemyśleń.

Poeta przedstawia życie jako jazdę pociągiem. Rovigo to „stacja redukcji” – moment, w którym uświadamiamy sobie, że nie można być wszędzie i posiadać wszystkiego.

Wiersz jest rodzajem rachunku sumienia dojrzałego człowieka. Podmiot liryczny konfrontuje swoje młodzieńcze marzenia o wielkim świecie z rzeczywistością przemijania i ograniczeń własnego ciała oraz losu.