Proces wychowania w kulturze fizycznej

Książka ta stanowi jeden z najważniejszych filarów polskiej teorii i metodyki wychowania fizycznego. Autor redefiniuje w niej tradycyjne podejście do lekcji WF, przenosząc akcent z czystego ćwiczenia ciała (sprawności fizycznej) na całościowy rozwój osobowości ucznia poprzez kulturę fizyczną. Stała się bazą do tworzenia współczesnych programów nauczania WF w polskich szkołach. Promuje edukację zdrowotną i rekreację ruchową zamiast bicia rekordów sportowych.

Stanisław Strzyżewski dzieli proces pedagogiczny w kulturze fizycznej na dwa przenikające się obszary:

• Kształcenie (aspekt dydaktyczny): Wyposażanie ucznia w wiedzę o ciele i zdrowiu oraz nauczanie konkretnych umiejętności ruchowych i technicznych. 
• Wychowanie (aspekt pedagogiczny): Kształtowanie trwałych postaw, nawyków, wartości moralnych, społecznych i estetycznych związanych z dbałością o własne zdrowie.

• Postawy prosomatyczne: Najważniejszy cel wychowania według Strzyżewskiego. Chodzi o wyrobienie w uczniu takiej wewnętrznej potrzeby aktywności ruchowej, aby po zakończeniu edukacji szkolnej samodzielnie dbał o sprawność, zdrowie i higienę przez całe życie.
• Podmiotowość ucznia: Autor mocno krytykuje autorytarny styl prowadzenia lekcji. Postuluje, aby uczeń stał się świadomym podmiotem (partnerem) w procesie wychowania. Nie tylko wykonawcą poleceń nauczyciela.
• Inicjatywa i samodzielność: Propagowanie metod aktywizujących, które zmuszają młodzież do myślenia, podejmowania decyzji (np. podczas gier zespołowych) i samooceny własnych możliwości.

Wymiary: 24,5 cm x 17,2 cm. Oprawa twarda, stan db+/db. Przygięcia, przytarcia, przybrudzenia okładki. Śladowe przygięcia niektórych stron. Przerwanie łączenia strony tytułowej i spisu treści. Zaznaczenia ołówkiem na spisie treści i kilku stronach. Wyd. WSiP, 1990. 243 strony.