Symbolika romańska (XII w.) – Marie-Madeleine Davy

Oryginalność XII stulecia polega na tym, że obecna jest w nim zarówno miłość do Boga, jak i miłość zmysłowa, przy czym dzięki mistykom, poetom i trubadurom i jedna, i druga osiąga wyżyny sztuki: sztuki kochania, pięknego pisania, łączenia widzialnego z niewidzialnym; sztuki czasu i sztuki wieczności, profanum i sacrum. […]

Niniejsze wprowadzenie do symboliki romańskiej odnosi się tylko i włącznie do sfery duchowości. Książka ta dotyczy zatem szczególnego aspektu XII wieku. Aspektu, który – naszym zdaniem – jest najważniejszy i jedyny rzeczywisty: to struktury religijności i mentalność epoki. Głównym naszym celem jest zatem ukazać wagę doświadczenia duchowego. Opiera się ono na symbolach: symbole je wywołują, ożywiają i nadają mu niezgłębioną wartość.