Logika odkrycia naukowego

„Logika odkrycia naukowego” – Karl Popper.

Klasyczna praca Karla Poppera.

Logika odkrycia naukowego (niem. Logik der Forschung) to przełomowe dzieło Karla Poppera z 1934 roku, które zrewolucjonizowało współczesną metodologię nauk empirycznych.

Popper odrzucił indukcję jako metodę naukową. Według niego, aby teoria była uznana za naukową, musi istnieć możliwość jej obalenia (falsyfikacji) poprzez doświadczenie. Nauka nie polega na potwierdzaniu prawd, lecz na eliminowaniu błędów.

Autor argumentuje, że żadna liczba obserwacji „białych łabędzi” nie pozwala na pewne sformułowanie uniwersalnego zdania, że „wszystkie łabędzie są białe” – wystarczy jednak jeden czarny łabędź, by takie zdanie obalić.