„Filozofia dramatu” – Józef Tischner.
„Filozofia dramatu” to najważniejsze dzieło filozoficzne ks. Józefa Tischnera, stanowiące spójny wykład jego autorskiej koncepcji człowieka jako „istoty dramatycznej”. Zamiast tradycyjnej teorii bytu (ontologii), autor proponuje analizę ludzkiego życia przez pryzmat relacji z innymi, świata i czasu.
- Otwarcie na drugiego człowieka: Dramat to „międzyrzeczywistość”, która dzieje się między osobami. Kluczowym momentem jest spotkanie z „twarzą” bliźniego, co inicjuje dialog i wzajemne poznanie.
- Otwarcie na scenę: Ziemia jest „sceną pod stopami”, którą człowiek poddaje sobie poprzez akty poznania i pracy.
- Otwarcie na czas: Czas jest płaszczyzną, w której dramat się rozwija i dąży do rozwiązania.
- Spotkanie i dialog: Fundament relacji Ja-Ty, gdzie drugi człowiek jest traktowany jako podmiot.
- Kuszenie, błądzenie i zdrada: Kategorie opisujące dramatyczne wybory moralne i trudności w relacjach.
- Wymiar wertykalny: Tischner podkreśla, że ostatecznie ludzkie życie to „dramat z Bogiem”, a wszystkie inne ziemskie wątki są jego fragmentami.
- Agatologia: Filozofia nakierowana na dobro, gdzie naczelnym pytaniem jest „skąd zło?” oraz poszukiwanie prawdy i nadziei w działaniu.
Wymiary: 21,1 cm x 13,2 cm. Oprawa miękka, stan bdb/bdb-. Śladowe przygięcia i przybrudzenia okładki. Niewielkie przybrudzenia zewn. części kartek. Śladowe przygięcia kilku stron. Wyd. Editions du Dialogue, Paryż 1990. 276 stron.



