Diable eliksiry

„Diable eliksiry” – E.T.A. Hoffmann.

Książka ma formę fikcyjnej autobiografii mnicha Medarda, urodzonego w Świętej Lipce. Po wypiciu tytułowego „diablego eliksiru” ze skarbca klasztornego, mnich ulega pokusom, co prowadzi go na ścieżkę zbrodni, obłędu i mrocznych rodzinnych tajemnic.

Powieść jest klasycznym przykładem romansu grozy (Schauerroman), pełnym nagłych zwrotów akcji, kazirodczych wątków i fatum ciążącego nad rodem bohatera.

Motyw sobowtóra (Doppelgänger): To centralny element utworu. Hoffmann mistrzowsko oddaje walkę bohatera z własnym „złym ja”, zacierając granice między rzeczywistością a halucynacją.