Anatomia ludzkiej destrukcyjności – Erich Fromm

„Anatomia ludzkiej destrukcyjności” jest obszernym studium zjawiska, które określa się krótkim terminem „zło“. Zamierzona została jako wypowiedź polemiczna wobec behawioryzmu i instynktywizmu, a jednocześnie jako rewizjonistyczne rozwinięcie poglądów Freuda z okresu, gdy wprowadził pojęcie popędu śmierci. Fromm zmierza do kulturowego ujęcia tematu od strony typologii charakterologicznej oraz wytłumaczenia sensu złośliwej i niezłośliwej  agresji. Niejako „po drodze“ dostarcza psychoanalitycznych portretów wielkich zbrodniarzy XX wieku: Stalina, Himmlera i Hitlera.

„Anatomia ludzkiej destrukcyjności” jest nie tylko jedną z najważniejszych prac Ericha Fromma, ale i jedną z najważniejszych książek  XX wieku i o XX wieku. Spostrzeżenia, podsumowania, siła oddziaływania argumentów, a także głęboki humanizm  autora nadają jej nieprzemijającą wartość, która przemawia do czytelnika z równą mocą w wieku XXI.