Głód

Głód – Knut Hamsun – Wydawnictwo Dolnośląskie

Główny bohater „Głodu” – literat, którego imienia czytelnik nie poznaje – przemierza ulice, parki, cmentarze i rozmaite zaułki dziewiętnastowiecznej Christianii. Nie może znaleźć stałej pracy, zalega z czynszem. Nie je od kilku dni, ledwo trzyma się na nogach. Jego cierpienia dodatkowo potęgują wrodzona duma i wstyd. Uwaga Hamsuna koncentruje się przede wszystkim na odczuciu głodu, braku nadziei i wynikających z nich konsekwencji zarówno fizycznych, jak i psychicznych. Fascynujący monolog wewnętrzny z opisami marzeń, urojeń i obsesji doskonale obrazuje odmienny stan świadomości człowieka, którego każdy dzień sprowadza się do wegetacji na granicy życia i śmierci.

Warto zwrócić uwagę na tytuł powieści Hamsuna, czyli właśnie „Głód”. Można go bowiem interpretować na kilka sposób, odnosząc się też do zawartości dzieła. Pierwszym  skojarzeniem jest  fizyczny głód i niedożywienie, jakie dotykają głównego bohatera.

Istnieje też drugi  aspekt i interpretacja tytułu. Bohaterem  jest samotny mężczyzna, pozbawiony towarzystwa i wsparcia innych osób, który nie daje rady normalnie funkcjonować w społeczeństwie. Można zatem ująć to tak, że walczy on właśnie o normalność, jest głodny zwykłego życia, funkcjonowania i tworzenia.

• Bohater: Wrażliwy, dumny intelektualista, który nie potrafi przystosować się do społeczeństwa.
• Tematyka: Studium głodu, alienacji, paranoi i konfliktów wewnętrznych (duchowość kontra potrzeby ciała).
• Struktura: Narracja w pierwszej osobie („strumień świadomości”), chaotyczne opisy przeżyć.
• Akcja: Epizodyczne zmagania o jedzenie i godność, pisanie artykułów, przypadkowe spotkania, a w finale – ucieczka z miasta