„Wokół Przedmowy do Fenomenologii Ducha G.W.F. Hegla”
Jest to zbiór prac pod redakcją Karola Bala, stanowiący fundamentalne opracowanie polskiego Seminarium Heglowskiego. Książka dogłębnie analizuje jeden z najważniejszych i najtrudniejszych wstępów w historii filozofii, przybliżając heglowską dialektykę i koncepcję rozwoju wiedzy.
- Proces, nie wynik: Prawda nie jest pojedynczym twierdzeniem. Jest nią cały proces dochodzenia do niej.
- Metafora organiczna: Hegel używa słynnego porównania do pąka, kwiatu i owocu. Pąk znika, gdy rozwija się kwiat – można by rzec, że kwiat go neguje. Owoc z kolei ogłasza kwiat za nieprawdziwe istnienie rośliny. Wszystkie te stadia są sprzeczne, a jednak tworzą organiczną całość.
- Samoświadomość rozumu: Analiza drogi, jaką przechodzi ludzki duch od prostego poznania zmysłowego, aż po osiągnięcie wiedzy absolutnej.
- Dialektyka: Zrozumienie dynamiki przeciwieństw i metody ich przezwyciężania (teza, antyteza, synteza) jako motoru napędowego dziejów i myśli.
- Krytyka metafizyki tradycyjnej: Odrzucenie wcześniejszych, dogmatycznych form filozofowania na rzecz żywego systemu.
- Prawda jako proces: Słynna heglowska teza, że prawda nie jest nieruchomym rezultatem, lecz całością procesu dochodzenia do niej. [1, 2]
Książka wydana w formie skryptu.
Wymiary: 23,6 cm x 16,8 cm. Oprawa miękka, stan bdb-. Śladowe przygięcia, przytarcia i przybrudzenia okładki. Śladowe przygięcia kilku stron. Wyd. Uniwersytet Wrocławski, 1985. 103 strony.




