Książka jest wynikiem refleksji uruchomionej przez to przeżycie. W tomie I Popper – nieoczekiwanie dla wielu i z zaskakującą pasją – przeprowadza krytykę Platona, jednego z fundatorów naszej cywilizacji. Nie traktuje przygód Platona z despotyzmem pobłażliwie, jak to się właściwie wcześniej przyjęło. Jego urok uważa za niebezpieczny, jego styl filozofowania za propagandowy, Platoński obraz Sokratesa za karykaturalny, a „sokratyczne” metody dyskusji – za zamykanie ust rozmówcom. I chociaż wielu filozofów później wskazywało, że interpretacja ta wzięła się z podstawowego niezrozumienia Platona, Popperowska krytyka pozostaje ważnym i bardzo ciekawym punktem odniesienia.
Wymiary: 20,6 cm x 14,4 cm. Oprawa miękka, stan bdb-/db+. Lekkie przygięcia okładki i śladowe przygięcia niektórych stron. Lekkie przybrudzenia zewn. części kartek i okładki. Zapach tytoniu. Wyd. PWN, 1993. 368 stron.




