Socjopatia – Piotr Szulkin

Na „Socjopatię” składają się 4 mini-powieści Piotra Szulkina napisane w latach 70. i 80. XX wieku. Są to: „Golem”, „Wojna światów – następne stulecie”, „O-bi, o-ba. Koniec cywilizacji” oraz „Ga, ga. Chwała bohaterom”. Wszystkie one zostały sfilmowane, warto jednak zaznaczyć, że powstały wcześniej jako powieści, gdyż reżyser nie miał pewności, czy uda się zrealizować filmy o takiej wymowie. Rozgrywające się w przyszłości nowele, przedstawiają apokaliptyczny świat po katastrofie, rzeczywistość zdegradowaną, rozbitą, oddaną na pastwę absurdu, chaosu i przemocy. Ludzie nie posiadają własnej tożsamości, są wyzuci z uczuć i humanistycznych wartości.

W „Wojnie Światów” wszystko oddane jest spektaklowi, czyli telewizyjnemu show, który dzieli populację na manipulującą mniejszość (ich naczelne hasło brzmi: REALITY – WE CREATE IT) i bezwolny, ogłupiony tłum, szukający za wszelką cenę dróg „ucieczki od wolności”. Tetralogia Szulkina to skrajnie pesymistyczna wizja „społeczeństwa spektaklu” oraz mechanizmów politycznej manipulacji rzeczywistością. Powstałe w latach 70. i 80. mini-powieści należy nazwać literaturą „proroczą”, poruszającą aktualne dzisiaj problemy: mechanizmy władzy, dyktaturę masowych mediów, bierność i otumanienie społeczeństwa. Gatunek: asocial fiction.