Próby reformy systemu wyborczego do Sejmu i Senatu 1928-1930

Krytycyzm wyrażany przez polityków i obywateli wobec racjonalności zapisanych w konstytucji marcowej mechanizmów tworzenia Sejmu i Senatu był w Polsce zjawiskiem powszechnym. Przepisy uwzględniające wykorzystywanie proporcjonalnego systemu wyborczego wskazywano w prowadzonej wówczas debacie publicznej jako główna przyczyna nękającego Drugą Rzeczpospolitą kryzysu instytucjonalnego.

Celem publikacji jest ukazanie inicjatyw, które zmierzały do zmiany najważniejszych zasad normujących system wyborczy do ciał ustawodawczych. Szczegółową analizą badawczą objęto kolejne etapy prac legislacyjnych, które odbywały się zarówno na plenum Sejmu, jak i w Komisji Konstytucyjnej. W monografii przedstawiono również genezę i przyczyny trwającego w latach 1928-1930 sporu ustrojowego, którego uczestnikami były wszystkie obozy programowe reprezentowane w izbie. Takie ujęcie tematu pozwala w kompleksowy sposób opisać ewolucję poglądów w ramach poszczególnych ugrupowań. Umożliwia także prześledzenie całej gamy argumentów i motywacji.