Pamiętniki Adama i Ewy

„Pamiętniki Adama i Ewy” – Mark Twain.

„Pamiętniki Adama i Ewy” to satyryczna nowela Marka Twaina, która w błyskotliwy sposób reinterpretuje biblijną historię pierwszych ludzi. Utwór składa się z zapisków prowadzonych przez Adama i Ewę, ukazujących ich diametralnie różne spojrzenia na świat, siebie nawzajem oraz życie w raju.

Twain wykorzystuje bohaterów do ukazania ponadczasowych różnic między kobietą a mężczyzną. Adam jest przedstawiony jako mrukliwy samotnik, którego irytuje pojawienie się „nowego stworzenia z długimi włosami”. Ewa natomiast jest ciekawska, gadatliwa i przejawia instynkt naukowca – to ona nadaje nazwy zwierzętom i miejscom (np. Wodospadowi Niagara).

Autor wplata w opowieść liczne anachronizmy i absurdalne sytuacje, jak np. próby Adama, by pozbyć się Ewy, czy jej fascynację „eksperymentowaniem” z otoczeniem.

Początkowa niechęć Adama powoli przeradza się w głębokie przywiązanie. Historia wykracza poza wygnanie z Edenu, pokazując trudy wspólnego życia i narodziny pierwszej ludzkiej miłości.