Moneta polska w X/XI wieku – Stanisław Suchodolski
Autor dokonał w niej pierwszej tak szczegółowej, systematycznej klasyfikacji oraz analizy technologicznej i ikonograficznej najstarszych monet wybitych na ziemiach polskich. Choć książka stanowiła punkt wyjścia dla powojennej numizmatyki średniowiecznej, późniejsze badania samego prof. Suchodolskiego doprowadziły do radykalnej zmiany kluczowych wniosków zawartych w tej publikacji
- Przesunięcie początków mennictwa: W pracy z 1967 roku Suchodolski przypisywał pierwsze polskie denary Mieszkowi I. Jednak w wyniku dalszych badań (ogłoszonych m.in. w 1997 roku) dowlódł, że Mieszko I w rzeczywistości nie bił własnej monety. Denary z imieniem MISICO zostały przesunięte na syna Chrobrego – Mieszka II (który emitował je jako następca tronu ok. 1013–1025). \
- Bolesław Chrobry jako rzeczywisty pionier: Za właściwego twórcę polskiej monety uznaje się obecnie Bolesława Chrobrego, który rozpoczął emisję denarów około 995 roku.\
- Rola ideologiczna i polityczna: Monety w X i XI wieku w Polsce nie pełniły dominującej roli gospodarczej (w handlu wciąż dominowało srebro siekane oraz monety obce, głównie arabskie i niemieckie). Monety piastowskie były przede wszystkim manifestacją suwerenności, manifestem religijnym (chrystianizacja) oraz narzędziem prestiżu władcy. \
- Analiza ikonograficzna: Praca szczegółowo omawia słynne motywy, takie jak m.in. ptak (interpretowany najczęściej jako orzeł lub gołąb) na denarze PRINCES POLONIE Bolesława Chrobrego oraz wyobrażenia budowli sakralnych (kapliczek/świątyń) wzorowane na mennictwie karolińskim i ottońskim.
Wymiary: 24,1 cm x 17 cm. Oprawa miękka, stan obwoluty dst+/ książki bdb-/db+. Ślad zamoczenia dolnej części obwoluty i niektórych stron. Lekkie przytarcia, przygięcia, przybrudzenia i śladowe naddarcia obwoluty. Niewielkie przybrudzenia zewn. części kartek. Lekkie przygięcia przy dolnej krawędzi stron. Wyd. Wiadomości Numizmatyczne, 1967. 193 strony + 10 map + 12 czarno-białych tablic.




