Opis
„Lustro i promyk” – Jerzy Ficowski. Ilustrował: Józef Wilkoń.
„Lustro i promyk” to jeden z najbardziej znanych i poruszających wierszy Jerzego Ficowskiego. To krótki, poetycki obraz, który w prosty sposób dotyka głębokich tematów: natury rzeczywistości, ulotności i relacji między „odbiciem” a „źródłem”.
Oto kluczowe aspekty tego utworu:
- Motyw spotkania: Wiersz opisuje moment, w którym promyk słońca pada na lustro. To spotkanie światła z materią, która potrafi je zatrzymać i przetworzyć.
- Wzajemna zależność: Lustro bez promyka jest martwe i ciemne, natomiast promyk dzięki lustru zyskuje nową formę – staje się „zajączkiem” na ścianie, zaczyna żyć w przestrzeni pokoju.
- Metafizyka codzienności: Ficowski miał niezwykły dar dostrzegania magii w zwykłych przedmiotach. Dla niego ta prosta gra świateł jest pretekstem do rozważań o tym, jak my sami odbijamy świat i jak potrzebujemy „światła” (idei, miłości, drugiego człowieka), by stać się widzialnymi.
- Język: Utwór cechuje się typową dla autora oszczędnością słowa, delikatnością i niemal dziecięcą wrażliwością, która jednak kryje w sobie dojrzałą mądrość.
Wymiary: 21,8 cm x 24,6 cm. Oprawa twarda, stan db. Lekki zapach pobiblioteczny. Przytarcia i lekkie przybrudzneia okładki. Lekkie przybrudzenia i śladowe przygięcia wyklejki oraz stron. Pieczątka zlikwidowanej biblioteki na wyklejce i kilku stronach. Wyd. Biuro Wydawnicze Ruch, 1963.
Informacje dodatkowe
| Waga | 0.36 kg |
|---|
Podobne produkty
