Kawaler de Lagardere

„Kawaler de Lagardère” (oryg. Le Bossu) to klasyczna, XIX-wieczna francuska powieść historyczno-przygodowa autorstwa Paula Févala, opublikowana po raz pierwszy w 1857 roku. Należy ona do ścisłego kanonu literatury „płaszcza i szpady”, plasując się obok takich dzieł jak „Trzej muszkieterowie” Aleksandra Dumasa.

Główny bohater, kawaler de Lagardère, jest świadkiem podstępnego morderstwa swojego przyjaciela, księcia de Nevers, dokonanego z rozkazu zawistnego kuzyna – księcia Gonzagi. Umierający Nevers powierza Lagardère’owi opiekę nad swoją malutką córeczką, Aurorą.

Aby chronić dziewczynkę przed mordercami, Lagardère ucieka z nią i wychowuje ją w ukryciu. Po latach powraca do Paryża w przebraniu tajemniczego, zgarbionego garbusa (le bossu), aby przeniknąć w otoczenie potężnego Gonzagi, dokonać sprawiedliwej zemsty i przywrócić Aurorze należne jej imię oraz majątek.