„Głosy Pamano” – Jaume Cabre.
Tina, cicha nauczycielka i pasjonatka fotografii, dokumentuje budynek przeznaczony do wyburzenia w pirenejskiej wiosce Torena. Za starą tablicą znajduje ukryty zeszyt z zapiskami z lat 40. XX wieku.
Zapiski należą do Oriola Fontellesa, dawnego nauczyciela w tej samej wsi. Oficjalnie zapisał się on w pamięci mieszkańców jako bezwzględny falangista i faszystowski kolaborant.
Odkrywane przez Tinę listy – pisane przez Oriola do nigdy niepoznanej córki – ujawniają jego drugie, tragiczne oblicze uwikłanego w pomoc antyfrankistowskiemu ruchowi oporu.
Cabré pokazuje, jak łatwo wojna i totalitaryzm niszczą jednoznaczne definicje dobra i zła, zmuszając jednostkę do tragicznych wyborów.
