Książka podejmuje szczególnie istotną w ostatnim okresie problematykę etyki dziennikarskiej. Dzięki temu zapełnia wyraźnie odczuwaną lukę, ponieważ do tej pory nie było na rynku podręcznika poświęconego temu zagadnieniu. Etyka dziennikarska jest tu przedstawiona problemowo, w szerokiej filozoficznej perspektywie. Autor – dziennikarz i nauczyciel akademicki – wyraźnie skłania się ku etyce cnót, przypisując mniejsze znaczenie dziennikarskiej etyce normatywnej. Ta pionierska na polskim rynku wydawniczym praca powinna być interesującą lekturą nie tylko dla studentów dziennikarstwa i kierunków pokrewnych, ale również dla dziennikarzy, którzy swój zawód traktują jako misję, a nie tylko jako źródło utrzymania.
Jeśli media stały się czwartą – o ile nie pierwszą władzą społeczną – to ich odpowiedzialność nie może być mniejsza niż władz pozostałych. Tymczasem wśród dziennikarzy dominuje postawa „Wolnoć Tomku w swoim domku”, uzasadniana konstytucyjną klauzulą wolności prasy. Jednak nie ma sprzeczności między wolnością a odpowiedzialnością, tak jak wolność wyboru kierunku jazdy samochodem nie oznacza lekceważenia przepisów drogowych.(…). Aktualna, potrzebna i mądra książka Jana Pleszczyńskiego „Etyka dziennikarska” powinna stać się obowiązkową lekturą dla wszystkich dziennikarzy i ich naczelnych. Skorzystają z niej wiele studenci, praktycy public relations, politycy, a nade wszystko codzienni użytkownicy mediów, czyli my – obywatele.
Wymiary: 23,1 cm x 16,2 cm. Oprawa miękka, stan bdb/bdb-. Śladowe przygięcia okładki i kilku stron. Lekkie przybrudzenia okładki i zewn. części kartek. Wyd. Difin, 2007. 263 strony.




