Drewno nie może czekać – 20 lat Kościoła Pokoju na Liście UNESCO

Jak doszło do tego, że mało znany kościół ze Świdnicy został wpisany na najważniejszą światową listę zabytków? Co przekonało decydentów i sprawiło, że kościół pw. Świętej Trójcy znalazł się między takimi tuzami jak Luwr, Akropol czy egipskie piramidy? Dlaczego został pierwszym wpisem zabytku na podstawie jego wartości także duchowych?

Zachęcamy do lektury naszej publikacji „Drewno nie może czekać”, która powstała z okazji 20-lecia obecności Kościoła Pokoju na Liście światowego dziedzictwa UNESCO. Zawarliśmy w niej wykłady wygłoszone przez wybitnych specjalistów na konferencji towarzyszącej tej rocznicy.

Okoliczności i kryteria wpisu przybliża historyk sztuki dr Grzegorz Grajewski, kierownik wrocławskiego oddziału Narodowego Instytutu Dziedzictwa. Prof. dr hab. Jacek Purchla, wiceprezydent Europa Nostra opowiada, jak prestiżową marką jest znak UNESCO i jak wyjątkowym świadectwem rozwoju duchowego Europy jest cały kwartał luterański w Świdnicy. Podkreśla, że dziedzictwo to nie tylko materialne dobra kultury, ale nasza pamięć i tożsamość. O tym, jak o tę spuściznę zadbać mówi konserwator Ryszard Wójtowicz, który od wielu lat przywraca świetność naszej świątyni. Na fotografiach, które prezentuje, widać kolosalne różnice pomiędzy fragmentami przed i po konserwacji. Udało mu się, wraz ze znakomitym zespołem fachowców, uratować już 40 procent historycznego wnętrza. Jak ten budynek, jego kształt i konstrukcja zmieniały się przez wieki, tłumaczy historyk architektury i konserwator zabytków Ulrich Schaaf, profesor Uniwersytetu Mikołaja Kopernika. Zabiera nas w podróż w czasie, odsłaniając kolejne warstwy kościoła, który na początku wyglądał zupełnie inaczej niż obecnie.